صاعقه در مهتاب

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

 آیا تا به حال خواسته اید سیاره ای کوچک و خصوصی متعلق به خودتان خلق کنید؟ اگر علاقمند به چنین سیاره ای هستید به راحتی و با استفاده از وسایلی محدود و با کمک طرح EcoSphere سازمان ناسا م توانید سیاره ای شیشه ای را با اکوسیستمی آبزی برای خود به وجود آورید.

EcoSphere سیاره ای شیشه ای و زنده بر روی زمین

این فناوری برای اولین بار در اوایل دهه 80 توسط ناسا و به منظور یافتن روشی برای حمایت از حیات انسان در سیاره های فراخورشیدی ارائه شد و از کره ای شیشه ای، باکتریها، ماسه، مرجان، خزه، میگوهای خزه خوار و حفره ای مملو از هوا تشکیل شده است. خزه ها نور و دی اکسید کربن را تبدیل کرده و باکتریها پسماندهای میگوها را تجزیه می کنند و این اکوسیستم تا مدت طولانی قادر به ادامه حیات است

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

۱۳۸۸/۰۹/۱۳
سیاره شناسان آمریکایی کشف کردند که تغییرات آب و هوایی تیتان بزرگترین قمر سیاره زحل همانند تغییرات آب و هوایی در نیمکره های زمین است.

به گزارش خبرگزاری مهر، گروهی از دانشمندان موسسه تکنولوژی کالیفرنیا نشان دادند که دریاچه های وسیع متان و اتان که در تیتان قرار دارند در نیمکره شمالی بزرگترین قمر زحل 20 برابر گستردگی بیشتری نسبت به نیمکره جنوبی آن دارند.

این دانشمندان برپایه اطلاعاتی که کاوشگر کاسینی از تیتان تهیه کرده است دریافتند که میان مناطق شمالی و جنوبی این قمر زحل تفاوتهایی وجود دارد به طوری که مایعات متان و اتان در زمین یک نیمکره بیش از نیمکره دیگر گسترده شده اند اما تاکنون برای این تفاوتها هیچ تائیدی پیدا نشده بود. برای توضیح در این خصوص سیاره شناسان فرض کردند که علت این توزیع نا متوازن تغییرات فصلی باشد.

به طوری که یک سال تیتان 5/29 سال زمینی به طول می انجامد. بنابراین در هر 15 سال زمینی روی تیتان یک فصل تغییر می کند (در حال حاضر در نیمکره شمالی این قمر فصل تابستان آغاز شده است). بارانهای متان و بخارات آن به صورت فصلی تغییر می کنند و به روشی نا برابر دریاچه هایی در نیمکره های شمالی و جنوبی ایجاد می کنند.

این دانشمندان در این خصوص اظهار داشتند: "محاسبات ما نشان می دهند که تغییرات فصلی به تنهایی قادر نیستند تنها در مدت 15 سال زمینی (یک فصل تیتانی) این دریاچه های هیدروکربوری تا این حد گسترده را ایجاد کنند. مکانیزم فصلی می تواند تا حدی مسئول این انتقال باشد اما نمی تواند در خصوص تمام علل ایجاد این دریاچه های متان مایع توضیح دهد." براساس گزارش نیچر ژئوساینس، دلیل دیگر ایجاد نا متوازن این دریاچه ها می تواند مربوط به زاویه انحراف تیتان با مدار زحل باشد.

به خصوص که درحال حاضر در مدت تابستان نیمکره جنوبی، تیتان به خورشید 12 درصد نزدیکتر از آن چیزی است که در مدت تابستان شمالی به این ستاره نزدیک است. همچنین، تابستانهای شمالی طولانی تر و روانتر و تابستانهای جنوبی کوتاهتر و پر شدت تر هستند. این دانشمندان توضیح دادند: "بهرحال در مقیاس زمانی دهها هزار سال، پارامترهای مداری زحل تغییر کرده اند و موجب شده اند که تیتان در طول برخی از تابستانهای شمالی به خورشید نزدیکتر شود و همین مسئله موجب تجمع هیدروکربورها و دریاچه ها در نیمکره شمالی شده است. به طوری که تیتان نیز همانند زمین تغییرات آب و هوایی دارد و این تغییرات در مقیاس دهها هزار سال موجب حرکت شدید مداری این قمر شده است.

 در روی زمین به این تغییرات، دوره میلانکویچ گفته می شود و با گستردگی آب به شکل یخ مربوط بوده و مسئول دوره های یخبندان است. روی تیتان دوره های آب و هوایی طولانی مدتی وجود دارند که متان مایع را به شکل دریاچه ها و حوضچه ها در دو نیمکره این قمر زحل پخش می کنند. در هر دو مورد زمین و تیتان، ثبت این فرایند در تائید ژئولوژیکی سطحی نقش مهمی ایفا می کند. این اولین بار است که ما توانستیم یک نمونه از تغییرات آب و هوایی مشابه دوره میلانکویچ زمینی را در یک جرم آسمانی خارج از منظومه شمسی پیدا کنیم."

منبع: مهر

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

سیاره زحل در هفته های اول آذر ماه در ساعت 2 بامداد طلوع می کند و بهترین زمان رصد این جرم آسمانی 15 دقیقه بعد از طلوع است.

به گزارش خبرنگار مهر، سیاره زحل که در اواخر شهریور سال جاری به دلیل قرار گرفتن حالت حلقه ها به صورت خطی در کانون توجه رصدگران قرار گرفته بود در روزهای آذر ماه هم در آسمان دیدنی است.

زحل آذر ماه، میهمان صورت فلکی سنبله است و بهترین راه برای یافتن آن، انتظار کشیدن تا زمان طلوع است. سنبله یک صورت فلکی عظیم و دومین صورت فلکی در آسمان از نظر بزرگی است.

خورشید در عبور سالیانه خود در دایرة البروج، بیشترین زمان را در این صورت می گذراند. تنها ستاره درخشان سنبله "سماک اعزل" است که به طور مشخص و مجزا می توان آن را تشخیص داد.

سیاره زحل در هفته های اول آذر ماه ساعت 2 بامداد طلوع می کند و این زمان رفته رفته به سمت نیمه شب کشیده خواهد شد. رصدگران برای رصد این سیاره باید تا 15 دقیقه بعد از طلوع صبر کنند. این جرم آسمانی، نورانی ترین جسم آسمانی در افق شرقی است.

زحل به رنگ زرد مایل به سفید و با قدر (درخشندگی) یک است و یک ساعت بعد از آن ستاره آبی رنگ "سماک اعزل" طلوع خواهد کرد.

با رصد دیدن این جرم آسمانی از طریق تلسکوپ می توانید قمرهای کم نور و "تیتان" نورانی ترین قمر زحل را مشاهده کنید. ۱۳۸۸/۰۹/۰۴

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

یک جسم اسرارآمیز که ممکن است یک شهاب سنگ باشد در نزدیکی دهکده ای در لیتونی سقوط و حفره ای به قطر 15 متر ایجاد کرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، این حفره به قطر 15 متر و عمق 5 متر در نزدیکی دهکده "ماتزلاکا" در شمال لیتونی ایجاد شده است. ماموران آتش نشانی محلی در این خصوص اظهار داشتند که هیچ کس مجروح نشده است. به گفته برخی از کارشناسان علت ایجاد این حفره می تواند برخورد یک شهاب سنگ باشد.

پس از اصابت این شیء ناشناخته به این منطقه در دهکده ماتزلاکا وضعیت اضطراری اعلام شد اما تاکنون هیچ ماده رادیواکتیو و یا شیمیایی خطرناک در این منطقه شناسایی نشده است.

یک زمین شناس مرکز ملی محیط زیست، زمین شناسی و هواشناسی در این خصوص اظهار داشت: "برداشت اولیه من این است که این حفره در اثر برخورد یک شهاب سنگ ایجاد شده است و به نظر می رسد که همه آن را تائید می کنند."

براساس گزارش آسوشیتدپرس، این درحالی است که به اعتقاد یک طبیعت شناس این حفره می تواند تنها یک شوخی باشد. به گفته این طبیعت شناس، احتمالا در طول شب کسی این گودال را حفاری و با استفاده از مواد آتش بازی نور و صدای مهیبی را ایجاد کرده است که صحنه نور و صدا را ساکنان دهکده دیده و از آن فیلمبرداری کرده اند.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

اخترشناسان اروپایی با کشف 32 سیاره جدید خارج از منظومه خورشیدی، تعداد سیاره های کشف شده در خارج از منظومه خورشیدی را تا 400 سیاره افزایش دادند.

به گزارش خبرگزاری مهر، این کشف شاهدی دیگر برای تایید این نظریه که جهان هستی دارای مناطق ناشناخته فراوانی است که امکان شکل گیری حیات بر روی آنها وجود دارد، است.

دانشمندان با استفاده از تلسکوپ رصد خانه جنوبی اروپا موفق به کشف سیاره ای با ابعادی مشابه ابعاد زمین و دارای کوچکترین نشانه از حیات نشدند و تنها با کشف 32 سیاره جدید توانستند تعداد سیاره های کشف شده در خارج از منظومه خورشیدی را تا 400 سیاره افزایش دهند.

6 مورد از میان سیاره های کشف شده چندین بار از زمین بزرگتر هستند و بر همین اساس تعداد جمعیت سیاره های ابر زمینی را 30 درصد افزایش داده اند همچنین دو سیاره از میان این سیاره ها پنج بار از زمین کوچکتر بوده و یکی از آنها پنج برابر سیاره مشتری است.

اخترشناسان دانشگاه ژنو معتقدند این کشف می تواند از این نظریه که شکل گیری سیاره ها را پدیده ای بسیار عادی و رایج می داند حمایت کند.

بر اساس گزارش بی بی سی، این دانشمندان اعلام کردند با توجه به حضور این سیاره ها در نزدیکی منظومه خورشیدی می توان با قطعیت بیان کرد که سیاره های شبه زمینی را می توان در هرجایی یافت. به گفته آنها "طبیعت فضایی خالی و پوچ نیست، اگر در آن فضا هست تا سیاره ای در آن وجود داشته باشد، پس سیاره ای در آن وجود خواهد داشت."

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

ناسا موفق شد با کمک تلسکوپ فضایی اسپیتزر بزرگترین حلقه ای را که تاکنون در اطراف سیاره زحل دیده شده است کشف کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، این حلقه در اطراف سیستم این سیاره در مدار 27 درجه نسبت به حلقه اصلی و از یخ و ذرات گرد و غبار تشکیل شده است دمای اتمسفر آن نیز بسیار سرد و برابر 157- درجه سانتی گراد است.

براساس گزارش آسوشیتدپرس، در این خصوص دانشمندان اظهار داشتند: "این حلقه در نور مرئی قابل مشاهده نیست به همین دلیل تاکنون موفق به کشف آن نشده بودیم اما اکنون تلکسوپ فضایی اسپیتزر موفق شد در طیف فراسرخ این حلقه را کشف کند."

این حلقه از حدود فاصله 95/5 میلیون کیلومتری از سیاره زحل آغاز می شود و تا حدود 9/11 میلیون کیلومتری از سیاره امتداد می یابد.

به گفته سیاره شناسان ناسا، این حلقه جدید بسیار گسترده است به طوریکه یک میلیارد زمین می توانند در آن قرار گیرد.

پیش از این 7 حلقه اصلی زحل کشف شده بود که به ترتیب از A تا E نامگذاری شده اند.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

داده های سه فضاپیمای متفاوت حکایت از وجود آب بر روی ماه دارد. اطلاعات تازه نشان می دهد که آب در ماه به شکل هیدروکسیل یا مولکولی در غلظت کم و نزدیک به سطح وجود دارد.

ایده عدم وجود آب در ماه از زمان بررسی نمونه سنگهایی آغاز شد که فضانوردان مأموریت های آپولو با خود از ماه به زمین آوردند. در اواخر دهه هفتاد میلادی، فضانوردان سه ماموریت پایانی آپولو (15، 16 و 17) نمونه‌هایی را از عمق دو متری سطح ماه که از سه مکان مختلف مأموریتهای ‏آپولو 15 تا 17 تهیه شده بود با خود به زمین آوردند.

 عمیقترین نمونه‌ای که به زمین آورده شده ‏بود حدود 2 بیلیون سال قدمت داشت. این نمونه ها حاکی از عدم وجود آب بر روی ماه داشت. اما داستان آب در ماه به همین جا ختم نمی گردد. داستانی که اکنون به واقعیت تبدیل شده است. داده های سه فضاپیمای متفاوت حکایت از وجود آب بر روی ماه دارد. اطلاعات تازه نشان می دهد که آب در ماه به شکل هیدروکسیل یا مولکولی در غلظت کم و نزدیک به سطح وجود دارد. به علاوه وجود چرخه آب که در آن مولکول ها شکسته شده و از ابتدا شکل می گیرند، پیش بینی می شود.

این یافته به معنای وجود ورقه های یخی یا دریاچه های یخ در ماه نیست، اما مقدار مولکولهای یافته شده بسیار بیشتر از چیزی است که دانشمندان پیش بینی می کردند. ماه به عنوان جرم فضایی فاقد فعالیتهای زمین‌شناسی و اتمسفر، بسان فسیلی ‏دست نخورده اطلاعات زیادی را در سینه خود حفظ کرده است. بدون شک مطالعه سطح ‏و عمق ماه دانش بشریت را در رابطه با وجود آب در خود، این گوهر گرانقدر فزونی خواهد ‏بخشید و به انسان قدرت پیشگویی آینده را در این زمینه اعطا خواهد کرد.‏

 شاید بتوان ماه را آیینه تمام نمای سیاره مان، زمین دانست که دست بر قضا در دسترس بشر نیز قرار دارد. بنابراین برای سفر ‏به این همسایه زیبا نباید شکی به دل راه داد.‏ هم اکنون به جز ماه ‌لرزه‌های گاه ‏و بیگاه هیچ فعالیتی که دال بر زنده بودن این قمر باشد به چشم نمی خورد. عدم وجود اتمسفر ‏نیز باعث می شود موضوع فرسایش سطحی منتفی شده و در نهایت عاملی برای زدودن زخم ‏برخورد از چهره ماه وجود نداشته باشد، اما وجود مولکولهای آب عاملی است که شاید بتواند عنوان « قمر مرده » را از روی این سیاره بردارد!

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

محققان لابراتوار شبیه ساز مریخ در دانمارک نظریه ای جدید و شگفت انگیز ارائه کرده اند که بر اساس آن سیاره مریخ به تازگی و تحت تاثیر فرایند فرسایشی به رنگ سرخ گراییده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، تا کنون دانشمندان بر این باور بودند رنگ سیاره مریخ تحت تاثیر آب مایع که بیلیونها سال پیش بر سطح سیاره جاری بوده و باعث اکسیده شدن سنگهای سطح سیاره شده به این رنگ گراییده است. اما پس از فرود کاوشگرهای اسپیریت و آپارچونیتی بر روی سطح مریخ در سال 2004 دانشمندان نشانه هایی از مواد معدنی خاصی بر روی این سیاره یافتند که در اثر جریان آب از بین رفته است. به بیانی دیگر غبار سرخ رنگ موجود در سطح مریخ هرگز با آب مایع در تماس نبوده است.

اکنون مطالعات جدید مکانیزمی جدید را به منظور توضیح رنگ سرخ مریخ بدون حضور آب ارائه کرده است. در واقع این مطالعه نشان می دهد مقادیر وسیع غبارهای سرخ رنگ موجود در سیاره مریخ به تازگی بر روی این سیاره به وجود آمده است. بر این اساس ساییده شدن سنگها در اثر فرسایش می تواند مواد معدنی سرخ رنگی به وجود آورد تا رنگ مریخ را به شکل کنونی اش تبدیل سازد.

به منظور آزمایش این نظریه جدید محققان نمونه هایی از ماسه های کوارتزی را در محفظه ای شیشه ای قرار داده و توسط ماشینی که با ایجاد حرکت فرایند بادهای مریخی را شبیه سازی می کرد این نمونه ها را دچار فرسایش کردند. نتیجه این آزمایش نشان داد نیروی وارد شده که با جریان ملایم باد در مریخ برابری می کرد برای ایجاد فرسایش کافی بوده و 10 درصد از دانه های ماسه را طی هفت ماه به ذرات غبار تبدیل می کند.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

فضاپیمای کاسینی تصاویر جدیدی از سیاره زحل به زمین ارسال کرده است که در میان آنها می توان قله های یخی با ارتفاع 3 یا 4 کیلومتر را در حلقه های زحل مشاهده کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر، تصاویر جدیدی که توسط فضاپیمای کاسینی سازمان ناسا از حلقه های منجمد سیاره زحل به ثبت رسیده است نشان می دهد برخی قسمتهای این حلقه ها که بسیار باریک پنداشته می شوند، از قله هایی بلند برخوردار بوده و دارای خطوط عجیب و درخشانی هستند که در اثر برخورد کیهانی میان ذرات حلقه و تداخل ذرات فضایی به وجود آمده اند.

باب پاپالاردو دانشمند پروژه فضاپیمای کاسینی در این باره می گوید: تصاویر جدید درست مانند گذاشتن یک عینک سه بعدی بر روی چشم است زیرا بعد سوم حلقه ای این سیاره را برای اولین بار نمایان ساخته است این تصاویر از مهمترین پدیده هایی است که تا به حال کاسینی موفق به کشف آنها شده است.

کاسینی این تصاویر را در زمان اعتدال 11 آگوست این سیاره به ثبت رسانده است، زمانی که نوارهای درخشان این سیاره برای زمینیان غیر قابل مشاهده می شود این پدیده تنها دو بار در چرخش مداری 30 ساله زحل رخ می دهد. زمین نیز از دو دوره اعتدال بهاری و پاییزی برخوردار است که روز گذشته 22 سپتامبر 2009 اعتدال پاییزی را پشت سر گذاشت. 

حلقه های زحل از قطعات بزرگ یخی تشکیل شده اند که در فاصله 140 هزار کیلومتری از مرکز سیاره قرار گرفته اند. در برخی نقاط از این قطعات یخی ارتفاع تنها به 10 متر می رسد اما در برخی نقاط دیگر می تواند ارتفاعات بیشتری را مشاهده کرد. به گفته دانشمندان در گذشته تصور می رفت حداکثر ارتفاع این قطعات یخی به اندازه یک ساختمان دو طبقه است اما اکنون و با کمک تصاویر جدید کاسینی ارتفاعاتی بیش از 3 کیلومتر نیز در این قطعات مشاهده شده است.

از بلند ترین ارتفاعاتی که در این تصاویر مشاهده شده است ارتفاع 4 کیلومتری است که در اثر نیروی گرانشی قمر دافنیز زحل شکل گرفته است. این قله در واقع مرتفع ترین قله ای است که در میان حلقه های زحل مشاهده شده است دانشمندان تخمین می زنند در حدود 35 تریلیون تریلیون تن یخ، غبار و صخره در حلقه های زحل وجود دارد.

بر اساس گزارش ای بی سی نیوز، فضاپیمای کاسینی از سال 2004 تا کنون به مطالعه بر روی سیاره زحل پرداخته است و هم اکنون در میانه ماموریتی که زمان آن افزایش یافته است، قرار دارد.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

برای اینکه شگفت زده شوید بر روی ستاره در هر پست کلیک کنید تا ببینید چه اتفاقی می افتد!!!

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

دانشمندان در پژوهشی جدید سردترین نقطه در منظومه شمسی را شناسایی كردند. اخترشناسان دریافتند كه سردترین نقطه در منظومه شمسی بر روی كره ماه یعنی روی قمر زمین و در نزدیكی ماست.
محققان ناسا در پژوهشی جدید اولین نقشه از دمای كره ماه را تهیه كردند.
آنها دریافتند كه در قطب جنوب كره ماه منطقه ای وجود دارد كه بسیار سردتر از سیاره پلوتون است. این منطقه در درون دهانه آتشفشانی است كه همواره در سایه هستند و هرگز رنگ خورشید را ندیده اند.
دمای این منطقه طبق محاسبات منهای 238 درجه سیلسیوس زیر صفر و فقط دو درجه سیلسیوس بالاتر از پایینترین دمای ممكن است.
این اطلاعات از مدارگرد كاوشی قمری ناسا بدست آمده كه ماموریت علمی خود را هفته گذشته آغاز كرد.
منبع: jahanews.com

نوشته شده توسط : عرفان اویسی