صاعقه در مهتاب

با سلام خدمت دوستان مثل اینکه فعالیتمون زیاد شده به جای اینکه رنکمون تو گوگل بره بالا یه درجه افت کرده!!!
حالا اشکال نداره ما که واسه امار کار نمی کنیم .از دوستان خواهش می شود اگه از مطالب این وبلاگ خوشتون اومد یه کلیک نا قابل روی ستاره زیر هر مطلب بکنید تا بقیه هم از مطالب جالب وبلاگ مطلع بشوند.
ممنون.
در ضمن ما با همه تبادل لینک می کنیم کافیه نظر بدید.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

آخرین پرتوهای بزرگترین ستاره که تا کنون دانشمندان موفق به شناسایی آن شده اند توسط تلسکوپ هرشل به ثبت رسید.

به گزارش خبرگزاری مهر، تلسکوپ هرشل که در ماه می سال جاری ماموریت خود را آغاز کرده است، بزرگترین ستاره شناخته شده در جهان، VY Canis Majoris را تحت پوشش خود قرار داده است تا با کمک آنالیز طیفهای نوری آن به اطلاعات بیشتری در رابطه با فرایندهای در حال وقوع در این ستاره دست پیدا کند.

ماموریت اخیر به هرشل این امکان را می دهد تا انواع مختلفی از مولکولها و اتمها را که در حال فاصله گرفتن از ستاره VY Canis Majoris هستند، شناسایی کند. این ستاره 30 تا 40 بار از خورشید زمین بزرگتر بوده و در فاصله چهار هزار و 500 سال نوری از زمین قرار دارد و از این قابلیت برخوردار است که در هر لحظه مشابه یک ابرنواختر منفجر شود.

به گفته دانشمندان این ستاره به اندازه ای عظیم است که در صورتی که در مرکز منظومه خورشیدی ما قرار داشت، سطح آن تا مدار سیاره زحل امتداد پیدا می کرد. رصدهای هرشل نشان دهنده روزهای واپسین حیات این ستاره است که با فوران مقادیر عظیمی از گازها و غبارها به فضای اطراف همراه است، عناصری مانند کربن، اکسیژن، و نیتروژن که در آینده مواد اولیه تشکیل سیاره های جدید به شمار می روند از جمله این گازها هستند.

طیف سنجهای قدرتمند تلسکوپ هرشل نورهای تابیده شده از این ستاره را جذب کرده و به بنیادی ترین طول موجها تجزیه می کند که این اطلاعات مانند اثر انگشتی برای فاش ساختن اطلاعات شیمیایی منبع نور تابیده شده مورد استفاده قرار می گیرند.

دو ابزار Pacs و Spire که بر روی هرشل قرار گرفته اند، مقادیر هنگفتی از مونوکسید کربن و آب را در ستاره VY Canis Majoris  ردیابی کرده اند. به گفته اخترشناسان آب از منظر فیزیک اختری ماده ای ارزشمند در فضا به شمار می رود زیرا قادر است اطلاعات زیادی در رابطه با فرایندهای فیزیکی و شیمیایی گازها در اختیار دانشمندان قرار دهد و به دلیل وجود مقادیر زیادی از آن در اتمسفر زمین، امکان مشاهده نشانه های وجود آب در اجرام بسیار دور از زمین امکان پذیر نخواهد بود.

مطالعاتی نظیر مطالعات اخیر هرشل می تواند جزئیات زیادی را از حجم از دست رفته ستاره ها و فرایندهای پیچیده شیمیایی در حال وقوع در پوشش در حال گسترش آنها ارائه کند.

تلسکوپ یک میلیارد یورویی هرشل آژانس فضایی اروپا در 14 می 2009 توسط راکت آریان به مدار زمین پرتاب شده و به منظور دستیابی به منظره ای شفاف از اعماق فضا در فاصله ای بسیار دور از زمین قرار گرفته است. عملکرد هرشل بر اساس طول موجهای بلند مادون قرمز و ساب میلیمتری است.

بر اساس گزارش بی بی سی، استفاده از این طول موجها به هرشل اجازه خواهد داد تا آنچه فراتر از دید دیگر تلسکوپهای فضایی دیگر مانند هابل است را مشاهده کرده و به ثبت برساند.

۱۳۸۸/۰۹/۰۸

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

۱۳۸۸/۰۹/۰۴
تلسکوپ فضایی اسپیتزر موفق به کشف یکی از جوانترین اجرام کوتوله قهوه ای در جهان شده است. کشفی که می تواند یکی از رازهای نجومی در رابطه با چگونگی شکل گیری این اجرام کیهانی را برملا سازد.

به گزارش خبرگزاری مهر، اجرام کوتوله قهوه ای رنگ به این دلیل مرموز و ناشناخته هستند که با توجه به میزان حرارت و جرمشان در میان دو وضعیت ستاره بودن و سیاره بودن معلق باقی مانده اند. به بیانی دیگر این اجرام سردتر و سبک تر از یک ستاره و حجیم تر و سنگین تر از یک سیاره هستند.

منشا کوتوله های قهوه ای رنگ ابرهای غبار آلودی است که ستاره ها یا سیاره ها را به وجود می آورند اما زمانی که متولد می شوند، به آنها ستاره های معیوب گفته می شود زیرا نسبت به هم نژادهای خود از حرارت و جرم کمتری برخوردارند.

به دلیل کوچک بودن جرم این اجرام کیهانی، گاز موجود در هسته آنها نمی تواند حرارت کافی برای انجام فعل و انفعالات هسته ای مورد نیاز برای تبدیل هیدروژن به هلیوم را فراهم آورد. به همین دلیل این ستاره های معیوب از درخشندگی کمتری برخوردار هستند و ردیابی آنها بسیار مشکل است.

با این حال تلسکوپ فضایی اسپیتزر با کمک گرفتن از سیستم حرارتی مادون قرمز خود توانست یکی از جوانترین کوتوله های قهوه ای رنگ در جهان را شناسایی کند. کوتوله های جوان با سرعت بالایی شکل می گیرند و از این رو ردیابی آنها در زمان متولد شدن نیز امری بسیار دشوار خواهد بود.

اولین کوتوله قهوه ای رنگ در سال 1995 توسط انسانها شناسایی شده است و با وجود اینکه پس از آن صدها نمونه دیگر این اجرام ناشناخته توسط تلسکوپهای مختلف ردیابی شده اند، دانشمندان قادر نبودند شکل گیری این اجرام را در ابتدایی ترین مرحله تولد مشاهده کنند.

بر اساس گزارش زی نیوز، طی مطالعات جدید دانشمندان با کمک تلسکوپ اسپیتزر توانسته اند کوتوله قهوه ای نوزادی را در حالی مشاهده کنند که هنوز در منطقه زادگاه خود پنهان شده است.

با استفاده اطلاعاتی که این تلسکوپ در سال 2005 به دست آورده است، دانشمندان بر روی منطقه ابر بارنارد 213، منطقه ای که نزد اختر شناسان به عنوان بستر اجرام کیهانی نوزاد شهرت دارد، تمرکز کرده و کوتوله نوزاد قهوه ای رنگی را با نام SSTB213 J041757 و با استفاده از دوربین مادون قرمز با طول موج بلند کشف کردند.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

شما از جنس ستاره ها هستید
۱۳۸۸/۰۸/۲۵
اخترشناس آمریکایی در پاسخ به سئوالی که نشریه پاپ ساینس در رابطه با پی آمدهای خوردن یک قاشق از خاک یک ستاره کوتوله مطرح کرده، اطلاعات جالبی را درباره ساختار این ستاره ها ارائه کرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، مارک همرگن - اخترشناس آسمان نمای آدلر در شیکاگو در پاسخ به این سئوال که "خوردن یک قاشق چایخوری از یک ستاره کوتوله چه پیامدی خواهد داشت؟" می گوید اولین مشکلی که برای انجام این کار در پیش رو قرار دارد، جمع آوری این مقدار از خاک ستاره است زیرا نزدیک ترین ستاره کوتوله به زمین 8.6 سال نوری از زمین فاصله دارد.

در صورتی که بتوانید 8.6 سال نوری را با کمک وسیله ای طی کنید و از تشعشعات کیهانی و حرارت جان سالم به در ببرید، مشکلات بعدی نمایان خواهند شد.

ستاره های کوتوله بسیار حجیم هستند و گرانش سطحی آنها در حدود 100 هزار بار قدرتمند تر از گرانش زمین است به همین دلیل حفر سطح خاک ستاره تقریبا غیر ممکن به نظر می رسد به گفته هامرگن "بدون افتادن بر روی خاک ستاره و فشرده شدن در حد یک لایه پلاسمایی قادر به کندن خاک چنین ستاره ای نخواهید بود و حتی پس از آن نیز فشار بالا می تواند هیدروژن اتمهای بدن شما را با هلیوم ترکیب کند واکنشی که نتیجه آن انفجاری در ابعاد بمبهای هیدروژنی خواهد بود."

پس از طی این مراحل باید نگران بازگرداندن این ماده به زمین بود زیرا فضای کم فشار زمین می تواند باعث گسترده شدن این مواد فوق فشرده در ابعادی نامحدود شود، البته در صورتی که قبل از آن در صورت انسان منفجر نشده و بدن فرد را تبخیر نکند زیرا حرارت آن در زمین از 10 هزار تا 100 هزار درجه فارنهایت متغییر خواهد بود.

در صورتی که بتوان به هر شکلی تمامی این مراحل را پشت سر گذاشت، وزن این خاک مرحله بعدی مشکلات خواهد بود زیرا هر قاشق چایخوری از خاک این ستاره در زمین در حدود 5 تن وزن دارد و در صورت بلعیده شدن می تواند از گلوی فرد تا قسمتهایی از زمین یک کانال طولانی حفر کند.

بر اساس گزارش پاپ ساینس، هامرگن در نهایت معتقد است برای چشیدن طعم یک ستاره نیازی نیست 8.6 سال نوری را سفر کرده و تن به این خطرات گوناگون و عجیب سپرد زیرا عناصر سازنده بدن انسان و تمامی اجسام و موادی که در اطراف انسان وجود دارد از جنس هسته ستاره ها است که طی میلیاردها سال وارد زمین شده است در واقع هر چه امروز انسان می خورد، روزگاری بخشی از یک ستاره بوده است.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

محققان لابراتوار لارنس برکلی برای اولین بار موفق شدند فرایند مرگ یک ستاره و تولد یک ابرنواختر را به صورت سه بعدی و با استفاده از نرم افزاری خاص شبیه سازی کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، گروهی از دانشمندان لابراتوار لارنس برکلی با همکاری اخترشناسان دانشگاه استونی بروک ساعتهایی از فرایندی که منجر به شکل گیری ابرنواختران نوع la می شود را شبیه سازی کردند و برای اولین بار کوچکترین جزئیات مرگ یک ستاره را به ثبت رساندند.

ابرنواختران نوع la یکی از مرموزترین پدیده های جهان هستی به شمار می روند، نه تنها به این دلیل که هرگز امکان مشاهده آنها از نزدیک فراهم نیامده است بلکه به این دلیل که توسط فیزیک اخترشناسان به عنوان استانداردی برای تعیین وسعت جهان مورد استفاده قرار می گیرند.

نظریه ای که بیانگر وسعت یافتن شتابزده جهان هستی است بر اساس رصد این انفجارهای کیهانی ارائه شده است به همین دلیل محققان به شدت در تلاشند تا دریابند آیا تمامی ابرنواختران به شکلی مساوی به وجود می آیند یا خیر.

شبیه سازی مرگ ستاره

شبیه سازی های رایانه ای متعددی برای شبیه سازی این پدیده شکل گرفته است که تا کنون به دلیل ضعف قدرت رایانه ها هیچ یک قابل استناد و موفق نبوده اند. تیم محققان برکلی به مدت سه سال بر روی نرم افزاری به نام MEASTRO مطالعه کرده اند که متناسب با فرایندهایی که با سرعتی کمتر از سرعت نور رخ می دهند ساخته شده است. به این شکل امکان جزئیات قابل توجهی را در نتیجه شبیه سازی های رایانه ای از شکل گیری ابرنواختران فراهم خواهد آمد.

نتیجه شبیه سازی انجام گرفته توسط این نرم افزار تصاویری است که ساعتها قبل از مرگ یک ستاره را نمایان می کند. بر اساس این شبیه سازی فرایند شکل گیری ابر نواختران نوع la از یک ستاره کوتوله سفید آغاز می شود، ستاره ای که هرگز به حرارت کافی برای احتراق کربن و اکسیژنش دست پیدا نمی کند. اما در صورت نزدیک شدن به ستاره های مجاور این ستاره شروع به داغ شدن کرده و طی قرنها به حرارت و فشار آن افزوده می شود. هسته این ستاره مرده داغتر و داغتر شده و در نهایت در حرارتی برابر یک بیلیون درجه کلوین ستاره منفجر می شود.

فرایند جذب حرارت توسط هسته ستاره

بر اساس گزارش پاپ ساینس، دانشمندان و اخترشناسان معتقدند مشاهده فرایند جریان حرارت در میان ستاره می تواند در درک فرایند شکل گیری ابر نواختران و سرنوشت کائنات از اهمیت بسیار بالایی برخوردار باشد.

منبع در متن ذکر شده.

لطفا برای حمایت از هر پست روی ستاره کنار تیتر آن کلیک کنید تا به آن امتیاز داده شود.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

رئیس انجمن نجوم اهواز از وجود لکه های جدید بر روی خورشید خبر داد و گفت: این لکه ها بیانگر فعالیتهای جدید خورشیدی است و برای رصد این پدیده نجومی باید از عینکهای مخصوص و یا شیشه های جوشکاری نمره 12 و 14 استفاده کرد.

خسرو جعفری زاده در گفتگو با خبرنگار مهر لکه های خورشیدی را نقاطی دانست که با چشم غیر مسلح به رنگ سیاه دیده می شود و گفت: لکه های خورشیدی به دلیل ایجاد میدانهای مغناطیسی قوی دارای اهمیت زیادی هستند. هر چه این لکه ها بزرگتر باشد نشان دهنده فعالیت بیشتر خورشید است.

وی با اشاره به ارسال پرتوها و ذرات باردار از سوی خورشید به زمین افزود: پرتوهای ارسال شده نشان می دهد که احتمالا دوره فعالیت 11 ساله یا "بیشینه" خورشید آغاز شده است. بیشینه خورشید هر 11 ساله است و هر 11 سال خورشید به بیشترین فعالیت خود نزدیک می شود.

جعفری زاده اظهار داشت: کاوشگر سوهو (SOHO) ماهواره ای است که در یکی از نقاط لاگرانژی زمین و خورشید جای گرفته است و با سرعت زمین به دور خورشید در حال گردش است و مدام خورشید را زیر نظر دارد. این کاوشگر با ارسال عکسهایی وجود دو لکه جدید بر روی خورشید را تایید می کند.

رئیس انجمن نجوم اهواز با تاکید بر اینکه این دو لکه به نامهای 1026 و 1027 نامگذاری شده است، ادامه داد: این لکه ها تا روزهای آینده قابل رصد است و برای رصد آن لازم است تا رصدگران از عینکهای مخصوص و یا شیشه های جوشکاری نمره 12 و 14 استفاده کنند.

جعفری زاده تاکید کرد: در صورتی که برای رصد از تلسکوپ استفاده می شود استفاده از فیلترهای ویژه الزامی است. این فیلترها باید در در جلوی چشمی قرار داده شود.

وی بهترین روش رصد لکه های خورشیدی را استفاده از یک ورق کاغذ دانست و اضافه کرد: برای این کار تلسکوپ را در مقابل خورشید قرار داد و تکه کاغذ سفیدی را در برابر چشمی تلسکوپ نگه داشت. در این حالت تصویر خورشید بر روی کاغذ منعکس می شود و با نگاه کردن به کاغذ این لکه ها را می توان رصد کرد.

منبع در متن ذکر شده.
لطفا برای حمایت از هر پست روی ستاره کنار تیتر آن کلیک کنید تا به آن امتیاز داده شود.

نوشته شده توسط : عرفان اویسی

برای اینکه شگفت زده شوید بر روی ستاره در هر پست کلیک کنید تا ببینید چه اتفاقی می افتد!!!

نوشته شده توسط : عرفان اویسی